Get Adobe Flash player
Ex his, quae forte uno aliquo casu accidere possunt, iura non constituuntur – praw nie ustanawia się dla przypadków, które mogą się zdarzyć tylko raz
Summum ius summa iniuria – najwyższe prawo może stać się najwyższym bezprawiem
Aequitas sequitur legem – Słuszność idzie za prawem
Iura novit curia – sąd zna prawo
Hominem causa omne ius constitutum sit – wszelkie prawo winno być stanowione ze względu na człowieka
Ignorantia iuris nocet – nieznajomość prawa szkodzi
Scire leges non hoc est verba earum tenere, sed vim ac potestatem – znać ustawy to nie znaczy trzymać się ich słów, lecz rozumieć ich sens i znaczenie
Summum ius summa iniuria – najwyższe prawo może stać się najwyższym bezprawiem

Rozwód z wyłącznej winy „dla świętego spokoju"?

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 5.00 (4 Votes)

 download red Rozwód z wyłącznej winy „dla świętego spokoju"?

Decyzja o rozwodzie z całą pewnością nie jest decyzją łatwą. Kiedy jednak zostanie podjęta stajemy przed wyborem – bez orzekania o winie? Z wyłącznej winy współmałżonka? Z winy obu stron? W sytuacji, gdy w małżeństwie są małoletnie dzieci, a współmałżonkowie ustalili pomiędzy sobą wszystkie istotne szczegóły (i np. zawarli je w planie wychowawczym, który przedstawiają sądowi), sprawa rozwodowa kończy się szybko, a postępowanie dowodowe ogranicza się do sprawdzenia przesłanek rozwodu (trwały i zupełny rozkład pożycia małżeńskiego) oraz sprawdzenia czy dobro dzieci nie ucierpi wskutek orzeczenia rozwodu. Sprawa jednak komplikuje się w przypadku rozwodu z orzeczeniem o winie jednej ze stron, zwłaszcza jeśli strony toczą pomiędzy sobą walkę o dzieci lub dziecko. Mając w perspektywie przedłużający się proces rozwodowy, w którym strony uciekają się do wszelkich możliwych środków dowodowych oraz przeróżnych sztuczek i wybiegów, aby udowodnić swoje racje, często jedna ze stron procesu uznaje, że nie chce przez to wszystko przechodzić i dla tzw. „świętego spokoju bierze winę na siebie”. Warto jednak zastanowić się nad konsekwencjami takiej decyzji, zwłaszcza w sferze majątkowej rozwodzących się stron, albowiem w pewnych sytuacjach, małżonek rozwiedziony może domagać się alimentów od współmałżonka na swoją rzecz.

rozwod

Zgodnie z art. 60 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego możliwe są dwie sytuacje. Pierwsza zakłada, że małżonek, który nie został uznany za wyłącznie winnego znajduje się w niedostatku. Wtedy może domagać się alimentów od współmałżonka, musi tylko zgodnie z ogólnymi zasadami rozkładu ciężaru dowodu udowodnić ten stan wszelkimi możliwymi środkami dowodowymi. Druga sytuacja ma miejsce, gdy jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładowi pożycia, zaś sytuacja majątkowa małżonka niewinnego uległa wskutek rozwodu znacznemu pogorszeniu. Wówczas niewinny małżonek może domagać się alimentów od małżonka wyłącznie winnego nawet jeśli nie znajduje się w niedostatku.

Te dwie opisane wyżej sytuacje różnią się zasadniczo od siebie. W pierwszej sytuacji możliwość domagania się alimentów od współmałżonka może mieć miejsce wówczas gdy małżeństwo zostało rozwiązane przez rozwód bez orzekania o winie, z winy obydwu stron lub także z wyłącznej winy współmałżonka. Przesłanką konieczną do zasądzenia alimentów jest tu stan niedostatku (to jest taka sytuacja, gdy własnymi siłami osoba ta nie jest w stanie zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb w całości lub w części). A zatem, osoba, która wskutek rozwodu popadła w niedostatek, a nie została uznana za wyłącznie winnego rozkładowi pożycia małżeńskiego, może domagać się alimentów od współmałżonka. Należy zaznaczyć, iż powszechnie przyjęty jest pogląd, iż stan niedostatku nie musi istnieć w chwili orzeczenia rozwodu - żądanie alimentów jest uzasadnione także wtedy, gdy uprawniony do alimentów małżonek znalazł się w niedostatku dopiero po upływie pewnego czasu od orzeczenia rozwodu. Wówczas dochodzenie alimentów odbywa się w osobnym procesie.

W drugiej sytuacji – gdy rozwód został orzeczony z wyłącznej winy współmałżonka, osoba, której sytuacja majątkowa uległa znacznemu pogorszeniu, może domagać się alimentów od małżonka wyłącznie winnego (małżonek wyłącznie winny nie ma podstaw do ubiegania się o alimenty). To rozwiązanie ma stanowić swoistą formę „odszkodowania” za brak winy w rozkładzie pożycia drugiego małżonka. Ocenie sądu podlega wówczas porównanie każdorazowej sytuacji materialnej małżonka niewinnego z tym położeniem, jakie istniałoby, gdyby rozwód nie został w ogóle orzeczony i gdyby małżonkowie kontynuowali pożycie.

Co ważne, o winie w rozkładzie pożycia decyduje wyłącznie wyrok rozwodowy. W osobnym procesie o zasądzenie alimentów od byłego małżonka nie ma już możliwości dowodzenia winy w rozkładzie pożycia małżeńskiego. Dlatego pierwotna decyzja o tym, czy „brać winę na siebie” ma istotne znaczenie dla istnienia obowiązku alimentacyjnego pomiędzy rozwiedzionymi małżonkami. Warto mieć to na uwadze stając się stroną procesu rozwodowego.

***

Jeżeli planują Państwo rozwód lub potrzebują porady z tym związanej proszę o kontakt.

Pragnę podkreślić, iż informacje zawarte w niniejszym dokumencie są prawdziwe i aktualne w chwili umieszczenia na stronie internetowej, jednak nie stanowią one porady prawnej. Szczegółowej porady mogę udzielić wyłącznie w odpowiedzi na konkretne zapytanie oraz w odniesieniu do określonego stanu faktycznego.,

Autorka artykułu Agnieszka Lisiecka - Gawęda jest radcą prawnym, specjalistą prawa rodzinnego w Kancelarii.

 

download red Pobierz artykuł

Kancelaria | O nas | Kontakt | Napisz do nas

Copyright © 2009-2017 BORKOWSKA & PARTNERS

All Rights Reserved. Any publications, copying, using without permission Anna Borkowska prohibited.